امام عسكرى و زنان و خدمه‌ى ايشان - را به دادگاه احضار و شهادت ايشان را ثبت كند ، تا در پرتو بررسى و تحقيق مبتنى بر آن‌ها ، سرانجام حكم صادر نمايد . مداخله‌ى شتابگرانه‌ى دولت و در رأس دستگاه حكومتى ، خود خليفه ، و پيش از دفن بدن مطهر امام عسكرى عليه السّلام همگى خروج از بحث قضايى و هدف حقوقى است ، بلكه نشانگر هدف سياسى حكومت از اين اقدام بود و بيانگر اطلاع يافتن ايشان از ولادت امام مهدى عليه السّلام است و تمامى اقدامات آنان در جهت تعقيب و جست‌وجوى امام و دست يافتن به ايشان و از ميان برداشتن حضرتش صورت گرفت ، نه به جهت تسليم ميراث امام عسكرى ، به دست وارث اصليش . ازاين‌رو ، يكى از دلايل غيبت حضرت ، در آينه‌ى احاديث پدران بزرگوارش ، خوف بر جان شريفش شمرده شده است . اعتراف تبارشناسان به ولادت امام مهدى عليه السّلام از جمله مسايلى كه بديهى به شمار مىرود ، ضرورت مراجعه به متخصصان و خبرگان فن در هر حرفه‌اى است و در مورد بحث ولادت امام مهدى نيز قاعدتا علماى انساب بهتر از ديگران حق اظهار نظر دارند . اكنون قضاوت برخى از ايشان را با هم ملاحظه مىكنيم : 1 . نسّابه‌ى شهير ابو نصر سهل بن عبد الله داود بن سليمان بخارى ؛ وى كه از بزرگان قرن چهارم هجرى بوده ، در سال 341 هجرى در قيد حيات به سر مىبرده و از مشهورترين علماى انساب معاصر با غيبت صغراى امام مهدى ( عجلّ الله تعالى فرجه ) است . ( كه به سال 329 هجرى پايان يافت ) وى در اين زمينه مىگويد : على بن محمد التقى ، داراى فرزندى به نام حسن بن على عسكرى شد از ام ولدى نوبيّه به نام ريحانه كه اين فرزند ولادتش به سال 231 هجرى واقع گشت و وفاتش در سال 260 هجرى در 29 سالگى در سامرا اتفاق افتاد و على بن محمد تقى داراى فرزندى بنام جعفر شد كه شيعه او را جعفر كذّاب مىخوانند . به جهت آن كه خود را وارث برادرش حسن بن على عسكرى مىدانست و فرزند برادرش - يعنى حجت قائم - را وارث او نمىشمرد ، بارى ابهام و اشكالى در نسب وى وجود ندارد . « 1 » 2 . سيد عمرى نسّابه‌ى معروف قرن پنجم هجرى ؛ وى چنين مىنويسد :

--> ( 1 ) . سر السلسلة العلوية / ابو نصر بخارى / ص 39 .